Dat Veerlanner Leed

Jo, een Veerlannen giwt dat man,
vull Appel un voll Beern.
Un rot as Kirschen blöt de Mund,
vun de Veerlanner Deern.
In`t Paradies dor lewt wi noch,
un sünn, dat doht wi ook,
wi küss den roden Kirschenmund,
denn Kirschen, de smekt good.
Drüm roopt: Hurrah! Hurrah! Hurrah!
Hoch lewt Veerlandria, Veerlandria.

Hammonia hölt still de Wacht,
ook för`t Veerlanner Land,
Süh`t wie de wind de Segels diwt,
wiet up de Elw entlang.
Süh`t wie de Hannel woll gedeiht,
süh`t Woter, süh`t dat Bleun.
Wiet streckt sick uns Veerlanner Land,
dat Land, so saftig greun.
Drüm roopt: Hurrah! Hurrah! Hurrah!
Hoch lew Veerlandria, Vierlandria.